Hayallerin mi ? Gerçekler mi?

Dünya ya neden geliyoruz? Hepimizin bir misyonu var diye başlamayacağım elbette fakat hepimizin farklı farklı hayalleri var kimimizin daha ulaşılabilir kimimizin de ütopik… Aslında hayal kurmak insanı hayata bağlayan nedenlerden biri, düşünsenize hayal kurmadan geleceği düşünmeden geçen 1 haftanızı? Ne kadar da robotik bir yaşam şekli olurdu sabah kalk ise git akşam gel yemek ye yat aslında çoğumuzun hayatı bu şekilde değil mi zaten? Hep bir kısır döngü içeresinde uzun çalışma saatleri, stres, geçim derdi, aile, gelecek gibi gibi bazen kendimize ayıracak kısacık bir zamanı bile bulamıyoruz çünkü günlük rutinin dışına çıktığımız zaman tüm sistem bozuluyor… Benim hiç ütopik hayallerim olmadı neden bilmiyorum hayal kurmanın sonu yok elbet ama hayata biraz gerçekçi yaklaştığımdan sanırım ulaşabileceğim yahut beni biraz zorlasa da elde edebileceğim hayaller kurarım hep .Aileler .. ailemiz anne babamız bizler için çok önemli değil mi?

Daha doğduğumuz günden itibaren bizler için hayal kurarlar ,gelecek planları yaparlar ,kendi yetkinlikleri ve imkanları dahilinde gerekli eğitimleri almamızı sağlarlar fakat istisnalar hariç çoğu anne baba çocuğunun yetenekleri istekleri dahilinde değil de geçerli bir mesleği kolay iş bulacağı çok para kazanacağı mesleklere yönelmesini isterler aslında bu kötü bir şey değil tabi ki fakat burada çocuk biraz da yarış atı diye tabir edilen sisteme kurban gidiyor sürekli dersler ,kurslar ,kitaplar gibi, mesela  aile çocuğunun doktor olmasını istiyor ama çocuğun hiç ilgisi yok çok başka istekleri hayalleri var ama ailesinin onun için yaptığı fedakârlıkları ,kurdukları hayalleri ,çok istekli olduklarını yıllar içinde sürekli görünce ister istemez onların istediği mesleği yapıyor belki mutlu belki mutsuz olarak aile gururla çocuklarının doktor olmasını izlerken çocuk belki de hayatı boyunca mutsuz olacağı sevmeyeceği bir mesleği yapmak zorunda kalacak. Diğer taraftan da yaşadığımız ülkenin gerçekleri var elbette atanamayan öğretmenler, milyonlarca üniversite mezunu işsiz, az maaşla çok çalışan insanlar ,binlerce mezun veren ama iş imkanı olmayan bölümler sürekli değişen sistem mutsuz insanlar sen bunların hangisisin? Kendini nerede görüyorsun? Hayallerin mi önemli gerçekler mi? Buna karar verdiğin zaman belki de daha mutlu ve başarılı olursun ..Hayallerinden asla vazgeçme …

Sevgiler

Deniz IŞILDAK UZAN

Hayallerin mi ? Gerçekler mi?” için 2 yorum

  1. Deniz hanım yazınızı okudum, mühim bir konuya değinmişsiniz. Turkiyenin yanlış eğitim politikalarından kaynaklanıyor. Sayısı belli olmayan üniversite var ama meslek liseleri fos. Iş başvurusu yaptığında şirket sizden en az 5 yıllık tecrübe istiyor. Yeni mezun olmuş birini tecrübesiz deyip işe almiyor. Dolayısıyla durum buyken her hayal bir kaygıdan kaynaklanıyor. Üniversiteyi bitir devlet memurluğuna kapağı at hayali birinci sırada. Seçim zamanı bizlerin verdiği oylarla büyüyen iki ayaklı BÜYÜKLERIMIZ Egitimi acilen en iyi yola koymaları gerekir. Şirketler yeni mezun olana kem küm demeden iş vermesi gerekir. …Yoksa hayaller hep 1500 olur. Deniz hanıma saygılar sunarım.

  2. Hayallerim gerçekler ve Ben.Şüphesizki Hayalsiz, Umutsuz, Geleceğe yönelik plansız yaşamak neredeyse Olanaksız.Bu durumda ne yapmamız gerekir derseniz; Benim söyleyeceklerim belli.HAYALLERİNİZE, UMUTLARINIZA sahip çıkarak GELECEĞİNİZE sakin ve kendinizden emin adımlarla ilerleyin.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir